Nie interesuje mnie odhaczenie backlogu, jeśli całość dalej nie działa. Gdy coś się rozjeżdża, wolę najpierw nazwać problem niż szukać usprawiedliwienia.

Wolę niewygodną rozmowę od tygodni domyślania się, co ktoś naprawdę myśli. Ograniczenia, ryzyka i kompromisy powinny być powiedziane wprost, bo inaczej organizacja zaczyna grać w teatr.

Wolę mały eksperyment, który czegoś nas nauczy, niż wielki plan, którego wszyscy bronią tylko dlatego, że już powstał.

Dobry zespół nie potrzebuje lidera, który co chwilę koryguje kurs. Potrzebuje jasnego celu, uczciwego feedbacku i kontekstu, dzięki któremu ludzie mogą podejmować dobre decyzje sami.

Pilnuję, żeby prawo, podatki, finanse, UX, technologia i obsługa klienta nie dowiedziały się o sobie dopiero po wdrożeniu.

Kiedy dane są niepełne, a każdy dział widzi tylko swój kawałek problemu, nie udaję, że już znam odpowiedź. Rozbijam niepewność na to, co trzeba sprawdzić, kto ma podjąć decyzję i jaki jest następny sensowny krok.